Sunday, September 24, 2006

 

ΕΥΤΥΧΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΧΑΜΟΥΡΕΣ..

ΦΟΒΟΜΟΥΝ μήπως δεν προλάβαινα να δημοσιεύσω τις υπέροχες εξαιρέσεις , τους γιατρούς που με βοήθησαν και με βοηθούν ακόμη, που με "κράτησαν" σε εποχές αφόρητες, που όχι μόνο υπήρξαν σοβαροί ως επιστήμονες,αλλά και αποδείχτηκαν ανυστερόβουλοι, ανθρώπινοι, δοτικοί, που καμμια σχέση δεν έχουν με τους συνήθεις άσχετους,ανασφαλείς και παραδόπιστους φακελλάκηδες, που όχι μόνο δεν υπήρξαν ανεπαρκείς , αλλά μού προσέφεραν πολλά και ανεκτίμητα, πολύ πέρα από τις "υποχρεώσεις" τους.
Τα τελευταία χρόνια διασταυρώθηκε ο δρόμος μου με αυτούς τους ανθρώπους, για τους οποίους ο,τι και να πω είναι λίγο...
Και πιο πολύ με στενοχωρεί οτι δε μπορώ να πω στους ίδιους το τι έκαναν για μένα, τη σημασία των πράξεών τους και το πόσο βαθειά δικούς μου ανθρώπους τους αισθάνομαι...
Δε μπορώ να ανταποδώσω - η φροντίδα δεν είναι μετρήσιμη.
Μόνο που θέλω να ξέρουν όσο το δυνατό περισσότεροι και την άλλη όψη.

Πέρα λοιπόν από τους προαναφερθέντες , υπάρχουν και οι άλλοι:

Υπάρχει η ΑΘΗΝΑ ΒΑΔΑΛΟΥΚΑ , με το Ιατρείο Πόνου στο Αρεταίειο Νοσοκομείο και το Ιατρικό Κέντρο, που ανέλαβε τον πόνο μου μια στιγμή πριν αυτοκτονήσω από απελπισία. Που πίστεψε στο οτι ήμουν αδιάγνωστη κι όχι "τρελλή". Που αντιμετώπισε τον αφόρητο πόνο μου άμεσα και χωρίς καμια ιδιαίτερη παρενέργεια. Που με έκανε να νιώσω για πρώτη φορά οτι δεν ήμουν μόνη απέναντι στη φρίκη που λέγεται "επεισόδια νευροπαθητικού πόνου". Που όχι μόνο δεν με εκμεταλλεύτηκε οικονομικά -αν και πανεύκολα θα μπορούσε λόγω της απελπισίας μου- αλλά και, πολύ σύντομα,με δεχόταν στο ΙΔΙΩΤΙΚΟ Ιατρικό Κέντρο Αθηνών (Μαρούσι) χωρίς να αμοίβεται.
Που όταν έμαθε οτι διαγνώστικα στα Γιάννενα, φρόντισε να επικοινωνήσει με πολλούς γιατρούς εκεί, για να τους επιστήσει την προσοχή επάνω μου. Που όταν πρωτογνωριστήκαμε, λόγω του πόνου μου αλλά και της ιδιότητάς της (και γιατρός και καθηγήτρια) της φέρθηκα σχεδόν εριστικά,αλλά το παρέβλεψε. Που σε κάθε μου δυσκολία είναι εκεί...

Υπάρχει ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΑΡΜΑΣ , ο νευρολόγος στο Πανεπιστημιακό Ιωαννίνων που με διέγνωσε. Που δεν έλαβε υπ'όψη τις "γνώμες" των προηγούμενων γιατρών που τού ανέφερα,αλλά μελέτησε με υπομονή τις εξετάσεις μου για να σχηματίσει δική του γνώμη. ΠΟΥ ΜΕ ΔΙΕΓΝΩΣΕ ΜΕΣΑ ΣΕ ΜΙΑ ΗΜΕΡΑ, ΟΤΑΝ ΟΛΟ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΟ ΑΘΗΝΩΝ ΜΕ ΕΒΓΑΖΕ "ΤΡΕΛΛΗ" ΕΠΙ ΔΕΚΑΕΦΤΑ ΧΡΟΝΙΑ.Που μου χάρισε δηλαδή δυο χρόνια υπέροχης ζωής (ως την υποτροπή μου). Που υπήρξε προσεκτικός, ευγενής και ευπροσήγορος σε όλη τη συνεργασία μας. Που, αφού με διέγνωσε, απ'τον ενθουσιασμό μου, τον ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΣΑ να τού κάνω ένα δώρο, μέσα από την καρδιά μου το ήθελα και τού το είπα, και μόνο που δε με έδιωξε με τις κλωτσιές!
Που ακόμη κι όταν έφυγα από την αρμοδιότητά του και με ανέλαβαν οι χειρουργοί και οι ογκολόγοι, εκείνος περνούσε από την κλινική να με δει και να ελέγξει αν χρειάζομαι κάτι. Που ενώ δεν είχε καμια υποχρέωση, ήταν παρών όταν οι παθολογοανατόμοι μού ανακοίνωναν τα αποτελέσματα της βιοψίας.

Υπάρχει η ΠΕΝΝΥ ΛΙΟΣΗ , ακτινοθεραπεύτρια στον Άγιο Σάββα , που προγραμμάτισε τις ακτινοθεραπείες μου μέσα σε ένα βεβαρυμένο πρόγραμμα. Που σε κάθε μου πρόβλημα ήταν πρόθυμη να απαντήσει. Που ήταν πάντοτε γελαστή και φιλική -εως στοργική!- , ακόμη και μέσα στην καθημερινή "τρέλλα" της δουλειάς της. Που ήταν από τους λίγους που "έτρεχε" όλη την ημέρα στο νοσοκομείο. Που με τη γλύκα της παρουσίας της έκανε τη θεραπεία μου ευχάριστη.Που φυσικά πολύ απείχε από το να προσμένει "δωράκια" και "χάρες" ως αντάλλαγμα .

Υπάρχει η ΛΟΥΙΖΑ ΒΙΝΗ , ακτινοθεραπεύτρια στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών (Μαρούσι), που παρά το εξαιρετικά βεβαρυμένο της πρόγραμμα, με δεχόταν άμεσα.
Που έχει γνώσεις και σατρατηγική πάνω στη δουλειά της. Που αν και στο ΙΔΙΩΤΙΚΟ της ιατρείο ΔΕΝ ΔΕΧΤΗΚΕ ΠΟΤΕ ΑΜΟΙΒΗ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ . Που ανέλαβε και επικοινωνούσε με νοσοκομείο στην Αγγλία, μεσολαβώντας ωστε να κανονιστεί εκεί χειρουργείο μου - μια διαδικασία χρονοβόρα και κουραστική. Που πάντα ήταν εστιασμένη ταυτόχρονα τόσο στη σωματική μου υγεία, όσο και στην ψυχολογική μου κατάσταση, χωρίς να νοιάζεται ούτε για τα χρήματα, ούτε να προβάλλει το κύρος και τις γνώσεις της. Που έχει πραγματικά φιλοσοφημένη στάση ζωής..

Υπάρχει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΛΟΥΒΑΣ ,ογκολόγος-χημειοθεραπευτής στο νοσοκομείο Ερρίκος Ντυνάν, που προσπάθησε μέχρι τέλους να παλέψει την αρρώστεια μου- ακόμη κι εκεί που ήταν σχεδόν ανέλπιδο, ικανοποιώντας τη μαχητική μου διάθεση.
Που πάντα είναι πρόθυμος να εξυπηρετήσει. Που με ευαισθησία, τιμιότητα και χιούμορ αντιμετωπίζουμε τα δύσκολα. Που φροντίζει ακόμη και για τα δευτερεύοντα ή και τριτεύοντα προβλήματά μου από τις θεραπείες (έμετοι,αδυναμία,κλπ),πράγμα που οι περισσότεροι ούτε που θα άκουγαν, και τα αντιμετωπίζει με επιτυχία,ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ ΜΟΥ "ΕΥΚΟΛΕΣ".Που δέχτηκε να συνεργαστεί και με άλλον ογκολόγο με τον οποίο είχα συνεργαστεί εγώ, χωρίς να προβάλει ηλίθιους εγωισμούς, ανόητη ανταγωνιστικότητα ή "βεντεττισμό". Που αν και τον επισκέπτομαι στο ιδιωτικό του ιατρείο, στο ΙΔΙΩΤΙΚΟ νοσοκομείο Ερρίκος Ντυνάν, ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΑΜΟΙΦΘΕΙ.Που μεσολαβεί πολλάκις σε άλλους γιατρούς να με εξυπηρετήσουν. Που μέ βλέπει σαν δικό του άνθρωπο. Που με κάνει και τον νιώθω δικό μου άνθρωπο.

Υπάρχει ο ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΜΠΡΙΑΣΟΥΛΗΣ , ογκολόγος-χημειοθεραπευτής στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων. Που προσπάθησε να σώσει το μισοχαμένο μου πόδι, σεβόμενος την επιθυμία και τον αγώνα μου. Που με αντιμετώπισε με ενδιαφέρον και ανθρωπιά. Που ποτέ δεν άφησε να εννοηθεί οτι περιμένει "κάτι" από εμένα. Που σε κάποιο πρόβλημά μου με την ηλιθιότητα και την απροθυμία άλλων γιατρών του νοσοκομείο μεσολάβησε και το έλυσε. Που δέχτηκε κι αυτός να συνεργαστεί με τον κ. Κλούβα, χωρίς κι αυτός να προβάλει ηλίθιους εγωισμούς, ανόητη ανταγωνιστικότητα ή "βεντεττισμό".



...δεν ξέρω πώς θα δώσω σε αυτούς τους ανθρώπους να καταλάβουν ΠΟΣΟ σημαντικοί είναι... και πονάω γι' αυτό.

Comments:
Υποκλίνομαι, στο κουράγιο, την υπομονή, την επιμονή, τη μαχητικότητά σου και την ευαισθησία σου να επαινέσεις το έργο των λίγων και καλών.
Eυτυχώς, υπάρχουν ΑΝΘΡΩΠΟΙ!
Καλή δύναμη!
Γλαρένιες αγκαλιές

 
Με αυτο το ποστ πιστευω τους εδωσες οτι μπορουσες.
 
Υπάρχουν. Αλλά είναι λίγοι...
Κι αυτοί οι λίγοι που μετά από τόσες ταλαιπωρίες βρέθηκαν στην τύχη σου, ξέρουν να εκτιμούν το ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ σου!
 
Μπραβο και για αυτο σου το ποστ! Ειναι πολυ σημαντικο να αναφερονται οι λαμπρες εξαιρεσεις (δυστυχως εξαιρεσεις). Εχοντας μολις ανακαλυψει το μπλογκ σου, αφησα ενα σχολιο στο ποστ "ιδιοπαθεια εισαι και φαινεσαι". Χαιρομαι πολυ (και συγκινηθικα) που διαβαζω παραδειγματα του πως πρεπει να ειναι οι γιατροι. Πραγματικοι επιστημονες, να σκυβουν στον ασθενη, να ΝΟΙΑΖΟΝΤΑΙ! Πρεπει να ονοματιζονται οι καλοι οι κακοι και οι μετριοι, πρεπει ο κοσμος να ξερει γιατι μονο ετσι θα αλλαξουν τα πραγματα πιο γρηγορα. Σκεφτομουν παλια ενα δικτυακο οπο οπου θα υπηρχε βαθμολογια γιατρων απο ασθενεις, με σχολια. Ενας τοπος που θα βοηθουσε μελλοντικους ασθενεις να διαλεξουν γιατρο. Δυστυχως νομιζω οτι ενα τετοιο εγχειρημα θα αντιμετωπιζε διαφορα προβληματα και κυριως νομικα. Αν εχετε ιδεες ή θελετε να το πατε παρακατω ποσταρετε ή στειλτε email boulis.blogs@mailnull.com
 
οι εξαιρεσεις μας δινουν ελπιδα πως δεν εχουν χαθει τα παντα. Βαλτε ολοι ενα χερακι να διορθωσουμε την κατασταση, να κανουμε την επιθυμια της αδικοχαμενης Αμαλιας πραγματικοτητα.
 
Για ολους εσας τους λιγους ενα μεγαλο μπραβο.Ξερω πως δε φτανει.Ετσι και αλλιως σε μια κοινωνια που ξερει να πολεμα με εκδικητικοτητα οτι παει κοντρα στην υποβαθμιση της και να αποθεωνει τους φελλους (που ετσι και αλλιως υπαρχουν σε αφθονια), συνηθως οταν κανεις το σωστο σε περνανε για κοροιδο.Το ζητημα ειναι οτι ετσι και αλλιως σα κοινωνια πλησιαζουμε προς το γκρεμο.Τουλαχιστον οταν θα πεφτουμε θα ξερουμε πως δεν ειμαστε ολοι το ιδιο!!
 
Kριμα που δεν εζησες αλλα 18 χρονια για να ξεφτιλήσεις άλλους τόσους ανάλγητους γιατρυς που έχουν το μάτι τους μόνο στην τσέπη και όχι στον ασθενή.
Να ξέρεις δεν ειμαστε ολοι έτσι.
ΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΑΡΕΙ ΠΟΤΕ ΦΑΚΕΛΑΚΙ.
 
Να είσαι καλά, όπου κι αν είσαι! Καλό ταξίδι......
 
Αμαλία , στο καλό ! Νιώθουμε κι εμείς ένοχοι για όσα τράβηξες. Με τον τρόπο μας ευθυνόμαστε κι εμείς. Ντρεπόμαστε, αλλά δυστυχώς δεν ...
 
This comment has been removed by a blog administrator.
 
....Γεια σου κορίτσι μου!
Είχα δυο εβδομάδες να σου γραψω, ξερεις δουλειες και καλοκαιρινές προετοιμασίες!
Και ενω ετοιμαζόμουν να σου γράψω, μαθαίνω τα νεα σου απο την εφημερίδα!
Επηρεασμένος απο την παραδοσιακή διαπαιδαγώγηση που ελαβα απο την οικογένεια μου, θέλω να σου εκφρασω το παραδοσιακό για την περίσταση, "ελαφρύ να ναι το χώμα σου, και καλό ταξίδι οπου και αν πας. Και αν μου επιτρέπεις....τελείωσαν τα βάσανα σου γλύκα μου. Ευχομαι να εχεις μια καλύτερη τυχη εκει που θα πας".
Την πνευματική σου όμως δύναμη, δεν μπορει ουτε ο θάνατος να την διακόψει. Γιαυτο Αμαλία θέλω να συνεχίσω να σου γράφω, και να μιλαμε απο εδω. Εκανες μεγαλο εργο για να τελειώσει εδω περα.
.......
Συντροφιά στο ταξίδι σου, σου αφιερώνω το τραγούδι της Αλίκης Βουγιουκλάκη:
"Βαρκαρολα".
Καλο ταξιδι Αμαλία.

ΥΓ: Πόσο αδειο είναι ξαφνικά το Ιντερνετ!
 
tha mas leipseis..edwses tosa polla se olous se tos ligo xrono,mas didakses gnwstes kai xamenes aksies se ena sapio kosmo..

NA SE KALA KAI NA PROSEXEIS EKEI PANW..NA KOITA KONTA SOU EINAI HDH AGGELOI NTUMENOI STA LEUKA,AGGELOI POU LAMPOUN OPWS ESU..
 
Αμαλια...ξέρω ότι έχεις φύγει.
Εσύ.... καλο σου ταξίδι...
Αυτοί....περιμένουν τους άλλους
 
ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΝΑ ΣΕ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ ΚΙ ΕΣΥ ΝΑ ΜΑΣ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ ΑΓΓΕΛΕ...ΝΑ ΦΩΤΙΖΕΙΣ ΤΟΥΣ '' ΤΥΦΛΟΥΣ'' ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΝΕΙΣ ΔΥΝΑΜΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΥΠΟΦΕΡΟΥΝ ΟΠΩΣ ΥΠΕΦΕΡΕΣ ΚΙ ΕΣΥ...
ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ..
ΚΑΛΗ ΑΝΤΑΜΩΣΗ....

www.georgegabriel.blogspot.com
 
Στο καλό Αμσλία. Να σαι καλά εκεί που πας και να μας προσέχεις απο του κόσμου την ασχήμια............
 
Καλό ταξίδι Αμαλία. Θα σε θυμόμαστε για πάντα.
 
Kalo Taksidi.O Theos na anapausei tin psyxi sou!
 
Και για σένα Αχιλλέα εγώ εύχομαι να ψοφήσεις σύντομα και ο θεός να ΜΗΝ αναπαύσει το καυλί σου.
 
Αγαπητοί επισκέπτες και φίλοι του Forum

Από σήμερα, με την ευγενική χορηγία του Dr-Help που το επάγγελμά του είναι ιατρός, κάνουμε ένα σημαντικό βήμα, στα πλαίσια του εθελοντισμού ως ιδέα που πιστεύουμε ότι μας ολοκληρώνει και μας καταξιώνει ως ανθρώπους πάνω απ’ όλα, να βοηθήσουμε όλους εκείνους που για διάφορους λόγους θα νοιώσουν την ανάγκη να ζητήσουν τη βοήθειά μας, ή απλά και μόνο θα ήθελαν να μιλήσουν για κάποιο ιατρικό θέμα με ένα γιατρό - φίλο.
Παρακαλούμε να μη ξεχάσετε ποτέ ότι οποιαδήποτε ιατρική συμβουλή δίνεται, αποτελεί προσωπική άποψη και σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί ιατρική γνωμάτευση.
Σε καμία περίπτωση η οποιαδήποτε δημοσίευση στο Internet αντικαθιστά την ιατρική διάγνωση όσο εμπεριστατωμένη και αν είναι, και από οποιονδήποτε αν δίνεται. Η διάγνωση και η θεραπεία γίνεται μόνο με επίσκεψη σε ιατρό ή νοσοκομείο, αφού προηγηθεί ο απαραίτητος κλινικός και εργαστηριακός έλεγχος.
Παρακαλούμε θερμά να μη προσπαθήσετε να εκμεταλλευτείτε την προσπάθειά μας νομίζοντας ότι βρέθηκε το υποκατάστατο του δομημένου ιατρικού συστήματος της χώρας μας, όπως αυτό εκφράζεται μέσα από το εθνικό σύστημα υγείας και μέσω των ιατρικών συλλόγων και νοσοκομείων γενικά.

Με σεβασμό στα παραπάνω, είστε ελεύθεροι να χρησιμοποιήσετε το κομμάτι αυτό του Forum όπως νομίζετε

http://www.helpme-net.gr/forum/viewforum.php?f=54

The Forum Administrators
 
Παιδιά οι καιροί είναι δύσκολοι. Μην το συζητάτε. Πρέπει όλοι να βοηθήσουμε και να στηρίξουμε. Δείτε ένα καταπληκτικό site με προσφορές και τρομερές εκπτώσεις. www.boogle.gr Πιστεύω ότι όλοι το έχουμε ανάγκη για αυτό σας το προωθώ. Δεν αξίζει να πετάμε χρήματα όταν κάποιος σας το BOOGLE μας προσφέρει τα πάντα φθηνότερα.
 
Παιδιά οι καιροί είναι δύσκολοι. Μην το συζητάτε. Πρέπει όλοι να βοηθήσουμε και να στηρίξουμε. Δείτε ένα καταπληκτικό site με προσφορές και τρομερές εκπτώσεις. www.boogle.gr Πιστεύω ότι όλοι το έχουμε ανάγκη για αυτό σας το προωθώ. Δεν αξίζει να πετάμε χρήματα όταν κάποιος σας το BOOGLE μας προσφέρει τα πάντα φθηνότερα.
 
Εύγε! κορίτσι.
μη πονάς, μη πονάς.
Εύγε! γιατρέ.
μη παύεις να βοηθάς, μη παύεις!
ζφ
 
Post a Comment

<< Home

This page is powered by Blogger. Isn't yours?